Noorwegen 2019

29 mei
Aan het einde van de morgen rijden we richting Didam om Joep naar z'n logeeradres te brengen.
Daar worden we door Ans onthaald op een goede lunch, met lekkere tomatensoep. Na een rit met toch wel weer wat vertraging komen we aan in Rotenburg Wumme, bij ons overnachtingsadres, "Stadsidyll".
De kamer is heel ruim, goede bedden en een mooie badkamer.
We wandelen nog even het stadje in, dat niet onaardig is, maar de winkels zijn helaas al gesloten.
Terug naar ons hotel voor een biertje op het terras en een prima maaltijd, dat wel binnen.




30 mei 2018.

Na een goede nachtrust op naar het ontbijt, dat hier ongekend uitgebreid is.
We boeken gelijk maar voor onze terugreis, want het bevalt hier goed.
Op naar het noorden, rond Hamburg en Kiel nog wat file, maar verder valt het mee.
We lunchen in Velje, Denemarken, bij Onkel A, een mooi broodje met Tonijn.
Het betalen is een klein probleem, want de bankkaarten worden gerefused, dan maar met de creditcard.
Dan is het lekker doorrijden want na Arhus zit er weinig verkeer op de weg en rond vijf uur zijn we dan bij ons overnachtingsadres in Hjoerring, de Hjoerring Kro.
Het is niet helemaal duidelijk waar we moeten zijn, want waar de aanduiding Reception staat is die er niet, wel een tafeltje met een afstandse bel.
Na wat gedoe komt er iemand van de bediening die weer weg gaat en er komt weer iemand, die ook weer weg gaat en dan komt er weer iemand, nu met een sleutel van kamer 6.
Dat valt wat tegen, een kleine kamer, geen bergruimte, wat muffig en zeer gedateerd, een open douch met een douche gordijn, het bed is wel goed.
Omdat het restaurant nog niet is geopend, gaan we even richting Hjoerring centrum, ook dit is terurnis op deze hemelvaartsdag.
Dan maar even naar de kust, lekker uitwaaien, hier is het wel echt mooi, alleen het weer werkt niet echt mee.
Terug naar de Kro, waar het restaurant nu wel is geopend en het eten is er goed!
Na een speletje kaverjassen op de gang is het bedtijd.



31 mei
Na een roerige nacht, het verkeer hield ons al vanaf ongeveer 6:00 wakker gaan we aan het ontbijt.
Even na 9:00 pakken we in en gaan richting Hirtshals, vandaar vertrekt de ferry naar Noorwegen.
We zijn bijtijds en wandelen nog even het stadje in, dat er heel schoon en netjes uitziet.
Bij een supermarkt scoren we wat broodejes en beleg voor op de ferry
We rijden naar de haven, waar blijkt dat het hier heel goed georganiseerd is, goede doorgang en nette rijen auto's op de pier.
Ook het inschepen gaat zeer geordend, gewoon oprijden via een hoge brug naar een autodek en de vrachtautos en campers gaan op een lager niveau aan boord.
Dan 3 uur en een kwartier aan boord naar Kristiansand.
De ontscheping gaat ook zeer georganiseerd, geen gedrang, allen om uit de haven te komen is het vene wachten en invoegen want alles met uiteindeijk weg via één baan.
Na wat geharrewar om Kristiansand uit te komen zitten we na wat zoekwerk op de goed route richting Vardal.
Het is echt een prachtige rit door een fraai landschap.
Tegen 19:00 uur arriveren we bij onze eertste verblijfplaats voor een week, een schitterend gelegen cabin vlak bij het meer.
We drinken een wijntje, vieren Geertjes verjaardag in de avondzon en constateren dat we het hier wel leuk gaan vinden.


1 juni
Na de koffie gaan we richting Vradal, we gaan er van uit dat we hier geld op kunnen nemen.
Het centrum stelt niet zo heel veel voor, een suprmarkt, sportzaak en kledingwinkel.
En geen bankautomaat, na wat vragen weten we dat de dichtsbijzijnde zich in Kviteseid, dus dan daar maar heen.
Kviteseid is een leuk dorp gelegen aan een meer, met een soort van haventje.
We wandelen wat over de boulevard, nouja, dat is wel een groot woord Kviteseid.
Bij de bank kunnen we pinnen, zodat we ook wat contanten hebben.
We kopen visdobbers bij een zaak waar ze ook allerlei gereedschap verkopen en doen boodschappen bij de supermarkt.
De prijzen vallen opzich niet tegen, voor wat we hadden verwacht.
Terug naar onze cabin voor de lunch.
Rond 4 uur klauteren we de achterliggende berg op naar de Blikkhytte, een berghut.
De klim is ca een uur en een kwartier dan komen we bij de hut aan, mooi gelegen, echter de sleutel is foetsie zodat we niet binnen kunnen.
Dan maar terug naar beneden via dezefde weg en maar wat drinken op ons terras in de avond zon.


2 juni
Vanmorgen weer naar Kvitseseid, waar we een rondwandeling, deels langs het meer, doen van ongeveer een uurtje.
Op de weg terug slaan we even af naar het aangegeven Bygdetun, dit blijkt een kleinschalig openluchtmuseum te zijn.
Het is echter gesloten, maar we stappen over het touw en hebben alle ruimte om rond te kijken op het terrein.
Er staat een heel oud huis uit 1729, het eerste huis met 2 verdiepingen uit deze regio.
Verder een stal, een opslagruimte, een bakkerij etc. het is best een aardig museum.
Even verder staat het "Kviteseid gamle kyrkje", een oud kerkje, gebouwd rond 1260.
Voor de lunch terug naar onze cabin en na de middag proberen we een visje te vangen in het meer, dat lukt niet, mede omdat het gaat regenen.



3 juni
We gaan vandaag op zoek naar een kerkje, dat op een folder stond en waarvan we denken dat het in Kilen staat.
Dus op pad dan maar, via een hele mooie route komen we uiteindelijk bij Kilen, echt in the midlle of nowere.
Het is even zoeken, maar na drie pogingen vinden we een kerkje, maar dezeis het niet, we een leuk ding.
Dan maar terug, via dezelfde route.
Als bij het volgende dorp zijn zien we ineens aan de overkant van het meer het kerkje van de foto.
Eerst een brug over en dan naar links, waar na 200 meter een informatiebord staat.
Daar parkeren we een wandelen een korte route naar het mooie houten kerkje, waarvan wij dachten dat het een staafkerkje was.
Helaas het is geen staafkerkje en het is gesloten, maar het ligt er bijzonder mooi.
Op de terugweg doen we nog even Vradal aan, eigenijk voor de viswinkel, maar die is gesloten.
We belanden bij de toeristen informetie, waar een vriendelijke man ons goede informatie geeft over de omgeving.
Op basis daarvan besluiten we morgen de Venelifjellet te beklimmen voor het fraaie uitzicht.


4 juni
Tegen half tien worden we wakker, de gezonde lucht doet goed.
Even ontbijten en dan op pad.
Vanuit het NisseHyttecenter is het richting Vradal en vlak voor het dorp een zijweg in, na ca 2km moet er 60nok tol betaald worden om door te gaan.
Na zo'n 4 km is er een parkeerplaats waar de wandelroute begint, we zijn niet de enige, want er staat nog een andere auto.
De route omhoog is best pittig af en toe en soms moeten we via een touw ons optrekken de rots op.
Zo'n kilometer voor de top komen we bij een bergmeertje, Venelitjorn, met een hut waar je kunt overnachten.
Door naar de top, waar de koude Noorse wind ons om de oren giert, maar het uitzicht is adembenemend.
We gaan door en dalen af naar een lagere top, Tjornestoyl, waar we afslaan voor de terugweg.
Het eerste stuk is een gewoon pad, wellicht voor onderhoud.
Het laatste gedeelte is weer bergop, via een smal glibberig pad.
Na ruim drie uur zijn we terug bij de parkeerplaats.
Via Vradal rijden we terug naar onze cabin, waar we lekker even de sauna induiken.
Later snoei ik , een beetje brutaal misschien, wat takken opzij van de hut die tegen de dakgoot aan schuren en een vervelend lawaai produceren.
Dat wordt rustig slapen komende nacht.


5 juni
Het heeft de hele nacht hard geregend en als het om rond 10:00 droog wordt zijn de bergen in de omgeving in grijs gehuld.
Na de koffie gaan we richting Vradal en slaan af om een wandeling te maken op het schiereiland Fossøy.
We parkeren bij de oudste school van Telemark, die dicht is, en lopen via een smalle brug over een sluis richting het wandelpad.
het is een rondwandeling en borden geven onderwerpen m.b.t. de lokale natuur aan.
Op een gegeven moment zijn er geen blauwe route paaltjes meer te vinden en belanden we op de golfbaan.
Dan maar hierover, ook mooi zo'n grasroute.
Rond de Golfbaan wordt volop gebouwd en verrijzen er nieuwe (vakantie) huizen.
Via een bouwweg gaan we terug richting de parkeerplaats.
Als we bij de brug aankomen worden we door de sluiswachter tot spoed gemaand, er komt een boot aan.
De brug wordt elektrisch ingetrokken en het MS Fram, een schip vaart de sluis binnen.
Het is een schutsluis, die door de sluiswachter met de hand bedient wordt.
Het hoogte verschil is ongeveer 75 cm en de passagiers mogen 10 minuten van board om het zeer kleine museum te bezoeken.
Inderdaad 10 minuten later verlaat het schip de sluis en wij ook, na even te hebben gebuurt met de sluiswachter.
Bij de sport winkel kopen we wat lood en kunstwormen om het nog eens te proberen, echter we vangen weer niets, beweging in de dobber te bespeuren.

6 juni

De weersverwachting voor de middag is niet goed, dus gaan we richting Dalen zo'44 km verder naar het westen.
De route is weer erg mooi, maar Dalen stelt niet heel veel voor.
Er is wel een mooi hotel, uit 1894 en geheel van hout en het wordt een sprookjeshotel genoemd.
Wij gaan door naar Vest Telemark museum, waar we een combiticket kopen voor eht museum en de staafkerk van Eidsborg.
Het is de één na oudste staafkerk van Noorwegen en hij is nog steeds in gebruik.
Het oudste gedeelte stamt uit de period 1250 tot 1280 en is uitgebreidt ergens in de 17e eeuw.
De kerk is toegeweid aan St Nicolaus.
Aansluitend bezoeken we het museum, met veel informatie over dit deel van Noorwegen door de eeuwen heen.
Zeker de ontwikkeling die Noorwegen doormaakt na de verzelfstandiging.
De komst van de aardappel veroorzaakt een bevolkingsexplosie en veel Noren emigregen later naar Amerika omdat Noorwegen economisch onvoldoende kan bieden.
Het is zeker de moeite waard om dit te bezoeken.
Na het bezoek gaan we terug naar Vradal, we moeten de hut even kuisen want morgen gaan we verder naar het Noorden.


7 juni.

We hebben de wekker gezet en schrikken dus om 8:00 wakker van het geluid.
Het is aardig weer lijkt het en Geertje zorgt voor het ontbijt, terwijl ik de auto inlaad.
Exact om negen uur rijden we weg richting Kongsberg, het schiet hier niet echt op op deze tweebaanswegen.
130 km en 2 uur later, zijn we in Kongsberg, het centrum van de zilvermijnen.
We vinden een parkeerplekje en wandelen het dorp, een stad kun je het niet noemen, in.
Op een terras van een net geopend kafe drinken we een cappucino van ongeveer €5 per stuk.
Dan even naar het centrale plein waar markt is met wel 3 kraampjes.
Wij doen de supermarkt aan, waar ook een drankenmarkt, Vin monopolet, is waar we onze ogen uitkijken, mn om de prijzen.
Een pak wijn van 3 liter wat in Nederland ca 10€ kost doet hier zeker 40€.
We kopen wat voor de lunch in de supermarkt en gaan op zoek naar de winkeltjes waar ze zilver verkopen, die zijn dus niet te vinden.
Dan maar door richting Geilo, een mooie route door het berglandschap van Noorwegen met zijn vele meren.
Onderweg picknicken we op een mooi plekje bij een meer.
Rond 4 uur arriveren we bij ons hotel, het Hovda Fjellhotell, hier gaan we twee nachten blijven.
We vragen een kamer aan de achterzijde na onze ervaring in Denemarken met een kamer langs de weg.
Een korte wandeling naar het kerkje schuin aan de overkant en wat leeswerk brengt ons naar een goed diner, wat redelijk betaalbaar is.
Over de wijn zullen we het maar niet hebben, die was wel lekker!


8 juni

Na een prima ontbijt, veel keuze, stappen we richting de joker supermark voor de lunch.
We doen een trail van 5 km een rondwande;ing. althans dat is de bedoeling.
De start is bij de supermarkt en we volgen het wandelbordje Gribbe.
Het is eerst strak bergopwaarts via een smal paadje door het bos, dat overgaat in een soort werkpad.
Er staan hier links en rechts behoorlijk wat hutten, waarschijnlijk tweede huizen van mensen uit Oslo.
Over een onverharde weg dalen we weer een ietsje, daarna is het weer stevig omhoog.
De laatste 2 km gaat over een pad waarlangs ook water de berg afkomt en waar we goed uit moeten kijken om geen natte voeten te krijgen.
Uiteindelijk komen we terecht op de top vanwat de Gribbe berg blijkt te zijn en het loopt hiet dood, dus geen rondwandeling.
We buurten op de winderige top wat met twee mensen uit Oslo, de enigen die we tijdens deze trail hebben gezien en dalen dezelfde weg weer af.
De lunch gebruiken we halfweg de afdaling waar we ongevraagd gebruik maken van een bank in de tuin van een groot houten huis, waar niemand aanwezig is.
Dan slaan we af op het pad en vinden dan de rondwandel route, we komen vlak bij het hotel uit na een leuke wandeling van zo'n 11 km.
Ook vanavond dineren we in het hotel, ik een goede stoofschotel en Geertje een visschotel, vergezeld van een mooi Riesling.


9 juni

Na weer een uitgebreid ontbijt pakken we de biezen en vertrekken in de regen.
Eerst naar Fagernes, waar we afslaan richting Vagamo een weg over een hoog plateau, dat s'winters deels is afgesloten.
We rijden hier op grote hoogte langs de sneeuwplakkaten, die hier lekker blijven liggen bij een temeperatuur van ca 4gr.
De route is een aanrader om te doen, de kale hoogvlakte doet ijselijk aan.
Als we bij Vagamo zijn aangekomen pikken we een fraaie binnendoor route naar de E6, die naar Trondheim gaat, ondertussen zien we af en toe de zon te voorschijn komen.
In Dombas vinden we eindelijk tijd voor de koffie en pakken gelijk een saladelunch in een soort van fastfood restaurant.
Net na twee uur komen we aan bij de camping waar we een hut hebben geboekt "Magalaupe Camping", het is weer gaan regenen.
De receptie is onbemand maar er zit een bel en Anja Moene is er binnen een paar minuten.
Even wat papieren invullen, sleutel mee en op naar de hut in het bos.
Dit is een vrij kleine hut, net boven de camping, maar in principe is alles aanwezig.
We wandelen nog op een droog moment over de camping.
Vanavond maken we zelf het eten klaar en we dineren in ons hutje.


10 juni

Even rust vandaag, koffie op de camping, nou ja, in onze hut.
Na de luch wandelen we de brug van de rivier de Driva over en een stukje naar het noorden, dan bij een kleine parkeerplaats de struiken in naar beneden.
Hier perst de Driva, die bij de brug een meter of 10 breed is, zich met veel kabaal door een nauwe kloof van zo'anderhalve meter breed.
We volgen het pad langs de rivier en via een weide komen we weer op de weg terecht, die we nu naar het zuiden wandelen.
Na zo'n 2 km komen we bij een brug, die gaan we over en wandelen richting Amotsdalen, totwaar de tolweg begint.
Dit doen we een andere keer en we gaan terug, maar niet dezelfde weg, maar via de route een de campingkant van de rivier.
Na een tijdje komen we tercht op een boerenerf.
we vragen maar even aan de boer hoe we lopen moeten en gaan dan weer door een weide richting een smal pad dat ons uiteindelijk op de camping brengt.
Best een aardige rondwandeling.


11 juni

Op naar Oppdal, zo,n 14 km verderop, we parkeren bij het gemeentehuis en lopen richting centrum.
Dat blijkg gewoon te bestaan uit 2 overdekte winkelcentra met daaromheen wat kleinere winkels.
We kijken even bij het station van Oppdal, het oorspronkelijke station is nu hotel geworden en het houten station uit 19017 wordt gereneoveerd.
Oppdal stelt niet zo heel veel voor en je hebt het zo gezien!
We doen boodschappen bij de mega coöp en dan terug naar magalaupe.
Om een uur of 3 rijden we richting Driva, een plaatsje genoemd naar de rivier en slaan rechtsaf richting Risberget.
We parkeren voor de slagboom, ook dit is deels een tolweg, 60nok, en wandelen naar boven.
Er is een rondwandeling, maar de aanwijzingen hiervoor zijn niet te vinden, dus klauteren we langs de vluchtende schapen maar verder omhoog over een deel van de Pelgrimsroute.
Op een bergweide staat een hut, helaas gesloten.
De top is een halte te ver en we keren terug deels via een ander pad.
Toch weer zo'n 8km bergwandeling achter de rug.



12 juni

Vanmorgen al vroeg op pad, het is een beetje gure dag, vandaag gaat de temperatuur niet bovende 7gr komen, als we de hut verlaten.
De wandeling start aan het einde van de camping en gaat richting Engan zo'n 2,5 km verderop.
Net voorbij het voetbalveldje gaan we naar rechts en het bos in via een pad naar Stolegga, wat boerderijen bij elkaar.
Via deze route komen we een stuk verder weer uit op de weg.
We volgen de weg en komen uit bij een parkeerplaats, waar we door kunnen naar Amotsdalen een grote boerderij.
Hier gaan we een hek door en komen tussen de schapen terecht, die ons met veel gebel vooruitrennen.
Het is een goed begaanbaar pad, totdat we op een stuk komen wat steeds wordt gekruist door waterlopen vanuit de bergen.
Hier is het soms van steen tot steen springen om over te steken.
Na zo'n 3,3 km komen we op een weide langs de rivier met een picknicktafel en een bbq, daar bevindt zich tevens een trimpost.
Een trimpost is een brievenbus waar een schrift in zit, je kunt de datum, naam en adres invullen, als bewijs dat je er bent geweest.
Vanaf hier gaan we terug via deels dezelfde route en zijn zo'n 4,5 uur later weer terug op de camping en 16km in de benen.

13 juni

Wakker worden terwijl de regen op het dak van onze hut klettert en het blijft zo deze morgen volgens de weersverwachting.
Dus lezen en koffie drinken deze morgen.
Na de lunch gaan we richting Oppdal en door naar Vognill, waar we linksaf slaan richting Skarvatnet, een meer op 870 mtr hoog.
Je kunt het meer rond wandelen.
Als we boven komen is het open en waait het vreselijk hard.
Er is een grote lege parkeerplaats, niet onlogisch dat het leeg is want je moet er 50nok oftewel 5,50€ betalen om er te mogen staan.
We overwegen het heel even, maar doen het lekker niet!
Via een omweg rijden we terug naar Oppdal en komen langs een site waar de Vikingen hebben gewoond en waar ze begraven liggen.
Je kunt over het grote terrein dwalen waar wat info borden staan opgesteld met wat er gevonden is en inhoudelijke info over hun levenstijl.
De wandeling is ca 3 km lang en zeker niet onaardig om te doen.
Aansluitend doen we boodschappen in Oppdal en rijden terug naar onze hut.


14 juni

Vrijdag en het is wasdag, voor 30nkr gebruiken we de wasmachine van de camping.
Hierna ontbijten we en halen de was weer op, samen met een droogrek.
De was kan in de zon gedroogd worden want het is een stralend mooie dag, die de 20gr gaat passeren.
Tegen twaalf uur rijden we richting het zuiden, zo'n 30 km verder ligt Dovrefjell, daar gaan we heen.
Linksaf over een onverharde weg komen we op een ruime parkeerplaats, waar we de auto neerzetten.
Vanaf hier loopt een pad naar boven, met onderweg stenen met een verhaal, die 10000 jaar aan geschiedenis van deze plek vertellen.
Bovenop is het vieuwpoint Snohetta, een vierkante hut, mooi aangekleed met een gekromde houten tribune en een open haard.
Het uitzicht hier is fabelachtig mooi, met als topper de berg Snohetta, 2286mtr hoog en nog dik in de sneeuw.
Via een omweg gaan we terug naar de parkeerplaats en leren dat hier vroeger een mijn is geweest waar oa koper werd gewonnen.
Deze mijn is ergens in de jaren 90 van vorige eeuw gesloten en er is weinig van terug te vinden.
Op de weg terug naar onze hut stoppen we nog even bij een mooi houten station, dat er verlaten bij ligt, ergens in de midlle of nowhere.

15 juni

Laatste dag hier en het weer is stralend mooi, korte broek en hemdje en na de koffie op pad.
Vanaf onze hut, links omhoog waar na zo'n 800 meter een pad naar rechts gaat, rood gemarkeerd.

We komen op een boerderij uit en met hulp van de boerin vinden we de aansluiting van het pad achter de boerderij.
Verder via een route die wordt gekruist door veel waterlopen, het is hier van steen naar steen springen.
Uiteindelijk lopen we een wei in en zijn de route tekens niet meer te vinden.
Een behulpzame man wijst ons hier de weg, we moeten de rivier de Driva over via een houten brug.
Net aan de andere kant is het tijd voor de lunch picknick, langs een woeste rivier.
Aansluitend gaan we weer op pad, route rood, via een zompig weggetje komen we uit bij een huis en daar is de route weer zoek.
Op goed geluk pakken we een heel smal paadje en komen na enige tijd uit op een wei die we over moeten naar de weg, oeps probleem!
De boer heeft net verse mest uitgereden op de weide en we kunnen er niet omheen, dus dwars door de shit dan maar.
Onze schoenen zien er niet uit, maar uiteindelijk bereiken we de camping.
Vlug naar beneden en in het snel stromende ijskoude water gaan staan, dat spoelt alle ellende eraf.
Nog even betalen en dan morgen richting het zuiden en dan de kust.


16 juni

We zijn vroeg wakker op deze reisdag en we kunnen ontbijten in het zonnetje dat al lekker warm is.
Tegen negen uur rijden we weg richting Dombas, naar het zuiden dus.
Na een half uurtje krijgen we een verrassing langs de weg, aan de overkant van de rivier zien we twee muskus-ossen.
Er staat al een auto en de inzittenden sluipen de helling af met fotocamera's, met grote telelenzen erop.
Wij denderen de helling af en onze uitrusting is iets minder, maar goed genoeg voor het vastleggen van deze bijzondere dieren.
De muskusos is eigenlijk een schaap van 400kg met lange haren.
Hij was uitgestorven op het vaste continent, maar import vanuit Groenland heeft tot gevolg gehad dat de os in Noorwegen en Zweden weer rondwandelt.
Na de fotosessie rijden we door, op naar de koffie.
Maar dat valt niet mee in Noorwegen, er zijn niet zoveel cafées open, zeker niet op zondag.
Net voorbij Vagamo vinden we een open cafe, met mooi uitzicht en goede koffie!
Ondertussen zitten we met veel regen onderweg, maar we houden de moed erin!
Rond half vier arriveren we in Gol, waar we een mooie zeer ruime kamer, zo niet de grootste ooit, hebben in Solstadhotell.
Ze hebben geen restaurant, maar een kafetaria, dat is een soort zelfbedienings restaurant zonder drankvergunning.
Het eten is er wel goed, onze Løvstek, een plat geslagen biefstuk, met salade en frites smaakt prima, met icetea erbij.


17 juni

Het weer is wederom fantastisch mooi als we opstaan.
En het ontbijt is fenominaal, dit heb ik nog nooit gezien, vis, vlees, kaas salades etc. etc.

Het eerste stukje van onze route is gelijk aan de heenweg, maar bij Geilo gaan we richting de Fjordenkust via een geweldig mooie route.
De weg stijgt en uitendelijk komen we op een plateau met veel besneeuwde hellingen en meren, het ziet er schitterend mooi uit.
Na het plateau dalen we weer af naar de kust en komen uit bij Eidfjord, daar liggen twee cruiseschepen aangemeerd in het Hardangerfjord en het is er een drukte van belang.
Door naar onze eindbestemming, nu door de regen helaas, en wel 47 tunnels, waarvan er één met een rotonde in de tunnel, met een afslag naar Otta.
Rond half vijf komen we aan in een grijs en nevelig Sand, gelegen aan een fjord.
Het Ryfylke Fjordhotel is snel gevonden, het is ons duurste hotel maar een beetje muf oubollig ding, maar vooruit het is maar ëën nacht.
Sand is een doods stadje waar echt geen f??? te beleven is, behalve een zalmtrap in de rivier.


18 juni

Na een uitgebreid ontbijt vertrekken we uit het dynamische (haha) Sand.
We volgen de fjorden kust via soms hele smalle wegen waar je elkaar niet of nauwelijks kan passeren.
Het is een prachtige route met fraaie vergezichten.
In onze route zitten twee veerdiensten, die gaan heel frequent om het kwartier.
Na de laatste oversteek komen we langs de beroemde preekstoel, we kijken even of we hem met de massa andere toeristen zullen beklimmen.,br> We laten het maar zitten, want als we boven komen blijkt het parkeertarief 250nok te zijn, zo'n 27 Euro, beetje duur om een steenklomp te beklimmen.
Door via de E39 naar Flekkefjord, hier halen we even boodschappen voor de bbq vanavond.
Dan, na 43 tunnels deze dag, op zoek naar ons vakantiehuis, de navigatie kent het adres niet, dus vertrouwen we op Google, dat blijkt dus ook geen goed idee.
We worden echt ergens heengestuurd waar we zeker niet moeten zijn en er is tevens geen service van welke telefoonmaatschappij dan ook.
Toch lukt het ons na lang zoeken het juiste adres te vinden en maken kennis met Jan en Chrisina, de eigenaren van het oude schooltje dat nu vakantiehuis is.
Het ziet er schitterend uit zowel binnen als buiten, met uitzicht op het meer, het Lølandsvatnet.



19 juni

De dag is een beetje regenachtig en we rijden na de koffie naar Flekkefjord.
Er is een grote parkeerplaats bij het winkelcentrum, daar kun je twee uur vrij staan, genoeg om het oude (Hollandse gedeelte) van Flekkefjord te bezoeken.

Smalle straatjes met witte houten huizen met en Nederlandse invloed, in de 19e eeuw brachte Nederlanders goederen en zaden naar deze plek.
Het is een wandeling waard, zeker nu af en toe de zon doorbreekt.
Om te shoppen moet je hier niet zijn want het winkel aanbod is beperkt. Aansluitend wandelen we, het is begonnen te regenen, naar het dorpje aan de overkant van het meer, Løland.
Het bestaat uit een stuk of 6 huizen en dat is het dan, de weg eindigd hier ook, dus terug wandelen dan maar.

20 juni


Het weer is niet geweldig maar we gaan toch maar wandelen.
We rijden naar Gronnes, onder Flekkefjord, daar is een strandje met speeltuin.
Bij Gronnes werd ook de ingang naar het fjord bewaakt, er is een soort van bastion met kanonnen, de Gronnes batteri.
Wij gaan voor de rondwandeling Flekkefjord van ca 7,5 km.
Eerst door het nieuwe gedeelte van Flekkefjord, dan onde de E39 door naar de ander kant van de weg .
Na ongeveer een km weer oversteken en een pad in dan rechtsaf het bos in over een smal nat paadje naar de top van de Høgåsen met uitzicht over het achterland.
Over de top naar beneden, langs een meertje, door de natte varens en we komen dus verkeerd uit in Flekkefjord, maarja dat hoort erbij.
Terug door Flekkefjord scoren we twee trollen om mee te nemen naar huis.
Aan het einde van de middag proberen we een vis te vangen in het meer tegenover het schoolhuis, die hebben er echter geen zin in.


21 juni

Het weer knapt wat op en we gaan vandaag naar Feda, ongeveer 20km verderop.
Feda had al bewoning in het stenen tijdperk, het ligt mooi aan het fjord.

In het verleden was visvangst een belangrijke bron van inkomsten voor de bewoners.
Er is een museum waar je kunt zien hoe houten tonnen gemaakt worden sommige mensen doen dat nog op de manier en met het gereedschap van 200 jaar geleden.
Helaas voor ons is het museum gesloten.
Feda is een dorp met opvallende en veel verschilende boothuizen.
Helaas is er nergens een plekje waar je een kop koffie kunt scoren.
We maken ons op voor de hike naar Dyreknuden, we vinden het pad bij het strandbad Sande net buiten Feda.
Het is een echte klauterpartij, over gladde rotsen en langs baggerpoelen.
Uiteindelijk bereiken we de top met een mooi uitzicht over het fjord richting zee.
Terug naar beneden kiezen we een andere route, direct richting Feda, denken wij.
Niet dus, na een totaal zo'n 8 km komen we weer uit op de plek waar we begonnen met de wandeling.

22 juni

De dag start met mooi weer en we gaan met de roeiboot het meer op wederom proberen een visje te verschalken.
Na de boot te water te hebben gelaten nog even wat hozen en we roeien naar de overkant, waar we in de luwte van een eiland aanleggen.
Na wat voorbereidingen gooien we in, klaar om te vissen en het begint gelijk sappig, onvoorspeld, te regenen.
Blijkbaar doen we iets verkeerd, want er is geen vis geinteresseerd in wat wij doen.
Toch breekt de zon door en het is best aangenaam ondanks dat we niets vangen.
Ik probeer nog met een blinker, maar dat helpt ook niet.
Tegen twaalf uur roeit Geertje, als de drie zonder stuurman, ons terug naar het vaste land voor de koffie.
We verbijten onze teleurstelling en kopen maar een visje in de supermarkt in Flekkefjord.


23 juni

Na de koffie gaan we richting Flekkefjord, we hebben om twaalf uur een afspraak om op een ijzeren ros de Flekkefjordbanen te berijden.

Het is een oude spoorbaan tussen Flekkefjord en Egersund die werd geopend in 1904.
Na de aanleg van de E39 werd de spoorbaan buiten gebruik gesteld op 31-12-1990.
Nu is het en toeristisch traject, waar je met speciale fietsen de route naar Sira, zo'n 17 km.
In het traject zitten ook 17 tunnels waarvan de langste 1174 mtr is.
We zijn niet de enigen, er zijn zo'n 30 fietsen verhuurd, die in een lange rij vanaf Flekkefjord station direct een lange tunnel induiken.
De route is heel mooi, met veel uitzichten op bergen, meren en fjorden.
Na zo'n anderhalf ur zijn we bij de eindbestemming, het kleine station van Bakkekleivi, daar moeten we wachten tot 14:00 en dan kunnen we terug.
Het is een heel gesjouw om de ijzeren gevaartes op de rails te keren.
We gaan als een speer, Geertje heeft echte fiets benen en als ik had meegetrapt waren we zeker als eerste binnen gekomen.
Maar om half vier zijn we weer terug in Flekkefjord.


24 juni


Onze laatste dag hier, dus we maken er maar een beetje wat van.
Alvast wat dingen verzamelen en wat de auto in kan doen we er dan ook in.
Als we koffie drinken krijgen we nog even bezoek van onze huisbaas, Jan-Sverre Vang, die redelijk goed uit de voeten kan met de Nederlandse taal.
Dat wordt dus even buurten over van ales en nogwat, oa de renovatie van het schoolhuis, waar wij logeren.
Tegen twaalf uur rijden we naar Flekkefjord om nog wat laatste bodschappen te doen en wandelen nog even door het oude centrum.
Op een centraal pleintje heeft kaffebørsen een terras, hier luncen we aan het water, een prima salade vergezeld met een glas witte wijn( het is tenslotte vakantie).
Na de boodschappen rijden we terug naar het schoolhuis, we klimmen de berg op naar het huis van Jan en Christina, waar Jan ons een rondleiding geeft over zijn landgoed.
Christina komt savonds nog even langs om afscheid te nemen en dan bijtijds naar bed.


25 juni


Pff de wekker gaat om kwart voor vijf, das vroeg zeg.
Gelukkig is het hier al wel licht en zijn we dankzij de voorbereidingen om 5 uur weg richting Kristiansand
Het is rustig op de weg op dit tijdstip.
Maar als we rond half zeven bij Kristiansand komen is het toch al behoorlijk druk.
En we zijn niet de enigen die vandaag zo vroeg met de ferrie gaan, hij zit helemaal vol en er gaan toch veel autos op, ongeveer 760 stuks.
Met een snelheid van 37 knopen, 57km per uur doet hij er 3 uur en een kwartier over naar Hirtshals.
Dan duurt het toch noge een half uur voor we eraf zijn. maar in Hirtshals is de afrij route goed geregeld en we zitten dan vrij snel op de snelweg.
Dan begint de reis door Denemarken richting Duitsland, dat gaat voorspoedig, alleen begint nu de buitentemperatuur te stijgen tot 34gr en komen we er achter dat de airco het niet doet.
Rond het begin van de avond komen we in Rotenburg bij ons geboekte overnachtingsadres "Stadsidyll".
Daar wacht ons een warm welkom door een sjagerijnige getatoeeerde dame die ons verteld dat we geen kamer hebben daar die nacht.
We mogen het lekker zelf uitzoeken, want helpen voor iets anders is er niet bij.
Hier komen we dus noooooit meer terug.
Via internet zoeken we in de buurt en komen uit bij Kräuterhotel & Restaurant Heidejäger in Mulmshorn een mooie kamer en lekker eten.


26 juni
Na een echt prima ontbijt rijden we om 9:00 weg voor het laatste deel van onze Noorwegen trip.
Op naar Didam om ons hondje op te halen, dat bij Harrie en Ans heeft gelogeerd.