Croatia 2006.

Een herinnering aan 26 jaar terug.

We vertrekken op 3 juni 2006 om 9:40 uur met aardig weer, zonnetje, uit Veghel.
Ik met een gescheurde meniscus, wat het lopen niet echt bevorderd, maar autorijden gaat goed.
We rekenen op een tankbeurt vlak voor de Duitse grens bij Venlo, echter het Shell station is in ander handen overgegaan zodat we terug moeten naar het voorlaatste tankstation, dit combineren we gelijk met een kop koffie. Na een dag Duitse autobaan arriveren we rond 18:30 in Velburg en melden ons bij de receptie van Hotel Gasthof Zur Post , hier gaan we overnachten.

De volgende dag zijn we weer bijtijds op pad, het is rustig op de weg en we schieten goed op.
In Haag (Oostenrijk) stoppen we om koffie te drinken, Haag is een leuk dorp. Na een rit door Slovenie en dwars door Maribor, komen we Kroatie binnen en pakken de snelweg naar Karlovac.
Daar gaan we van de snelweg af en gaan 2baans richting Plitvice. 's avonds stoppen we bij Restoran Grande , in Velun, vlak bij Slunj.
Je kunt hier prima eten en de kamers zijn goed. Wel geeft de weg wat lawaai, want het verkeer gaat dag en nacht door.

5Juni,
Het regent en het is 6 graden.
Nog even gestopt bij de molentjes van Rastoke, een sprookjesachtige nederzetting met zijn watermolens en 300 jaar oude met bloemen versierde houten huisjes, jammer dat het regent.
Op naar de kust, langs Plitvice een mooie route door het binnenland onderweg drinken we koffie terwijl de zon het voorzichtig probeert.
Bij Split breekt de zon door en is het 21 gr., net voorbij Split eten we een heerlijke visserssalade op het strand.
Dan langs de kust naar Dubrovnik, we proberen eerst bij de oude stad een appartement te vinden, echter parkeren is een groot en duur probleem, evenals de ligging van de appartementen.
We waren reeds tweemaal eerder in Dubrovnik, nml in 1979 en 1980.
Uiteindelijk rijden we turug naar Mali Zaton en dit wordt net als 27 jaar geleden de uitvalsbasis om Dubrovnik te bezoeken.
We boeken 2 nachten bij Villa Mare & Filip en worden gastvrij onthaald door Ivana onze gastvrouw.
Mali Zaton is en blijft mooi met zijn baai en vissershuizen, ze heben hier ook niet veel mogelijkehid om het dorp uit te bouwen tot het zoveelste toeristencentrum.
Tot in de schemering genieten we op het grote terras, met een fantastisch uitzicht op de baai, van de fantastische rode wijn die Ivana ons serveert, afkomstig van Lastovo. Dit is echt een goed adres om bij te komen en Dubrovnik te zien. 6 juni, Dubrovnik here we are back.
Parkeren kost wat, 10 kuna per uur, maar je loopt dan ook zo de stad in, altijd weer een fantastische ervaring om via de eeuwen oude straatjes af te dalen naar de hoofdstraat.
Het weerzien is overweldigend, we herkennen veel van 26 jaar geleden, de stad is alleen veel toeristischer geworden met commercie die de boventoon voert.
De bekende daken zijn nu een egale rode zee geworden, vol geprikt met satelietschotels.
Binnen de stadsmuren is de sfeer er echter niet minder om geworden.
Je kunt er ook uitstekend eten, kies iets in de zijstraatjes, is beter en goedkoper (echt nederlands).
Alleen blijkt de stadswandeling en de rondgang op de muur niet goed voor mijn knie te zijn.


7 juni.
Er schijnt een heerlijk zonnetje als we opstaan.
Vandaag na weer een bijzonder stevig ontbijt nemen we afscheid van onze gastvrouw Yvana en koersen naar Drevnik, van hieruit vertrekt de ferrie naar Hvar.
Het is vreemd om een stukje door Bosnie te moeten rijden, dus 2 x de douane te passeren.
De lucht wordt steeds grijzer en als we in Drevnik aankomen barst de bui los en vallen er grote waterdruppels.
We zetten de auto in de rij die reeds staat te wachten en gaan de tickets kopen, terwijl we terug lopen naar de auto,worden we verrast op een enorme hoosbui.
Om 13:00 uur vertrekt de ferrie met ons aan boord naar Sucaraj en varen we vanuit de regen de zon weer in.
Aan de haven van Sucaraj, een uitgestorven dorp, eten we een tosti met salade en daarna rijden we richting Zavala.
Onderweg begint het te regenen en het houdt die dag ook niet meer op.
Nadat we door een pikdonkere tunnel van 1400 meter (waar net 1 auto past in hoogte en breedte) zijn gereden, zien we onder ons Zavala liggen
Zavala is een lelijk dorp met veel appartementgebouwen verspreid over de helling.
We gaan op zoek naar Nautic-apartments. het toeval wil dat Alexandra van Deveron appartments ons ontavngt, het gebouw blijkt voor de helft Nautic- en voor de ander helft Deveron te heten.
Na wat telefoongesprekken met Dario, de broer van Alexandra, boeken we bij Nautic voor 7 dagen het C appartement, werkelijk een schitterend appartement en installeren ons.
s'Avonds op aanraden van Alexandra gegeten bij Skalina, gegrilde scampi's in knoflook, een rib uit ons lijf, maar erg lekker.

8 juni.
Als we opstaan is de lucht strak blauw en de zon staat stralend aan het zwerk.
We besluiten er een rustige dag van te maken en evt. de omgeving een beetje te verkennen.
Als je vanuit het appartement de trappen afdaalt, kom je bij het rotsstrand, met een heldere zee.
We eten die avond bij pizzeria Romanca, in het centrum (haha!) van Zavala, het uitzicht vanaf het terras is schitterend met uitzicht op de Helle-eilanden, met daarachter de contouren van Korcula.

9 juni.
Weer is de lucht blauw, met hier en daar wat nevelslierten.
We doen boodschappen in het centrum (haha!) bij de plaatselijke Market, een wat kaal aandoend Oostblok winkeltje.
Ik tuig mijn hengel op en ga wat vissen. Ik vang natuurlijk niets, maar dat mag de pret niet drukken, je zit hier fantastisch!

10 juni.
Genoeg uitgerust, dus op naar Hvar stad. Onderweg worden we getroffen door het aroma van het eiland, zover het oog reikt, strekken de lavendelvelden zich uit en geven een overheerlijke geur af. De lucht is niet alleen gevuld met de geur van lavendel, maar ook met die van rozemarijn en salie.
Hvar stad is echt een leuke plaats. Hvar stad is wel toeristisch, maar aanmerkelijk rustiger dan Dubrovnik.
Ook hier kun je leuk dwalen door de straatjes, het is net een klein Dubrovnik.
De Venetiaanse vesting torent hoog boven de stad, wij zien de klim even niet zitten en gaan liever in knoflook en kruiden gestoofde scrimps (Buzara) eten op een terras lang de haven.
Wel bezoeken we de kathedraal Stefan die werd geheel gebouwd in rennaissancistische stijl. Bij de kerk hoort een klokkentoren uit de zeventiende eeuw. Binnen in de kerk zijn enorm veel kunstwerken te aanschouwen van onder andere Il Giovane, Boschetus en Uberti. Het houten koor in het interieur stamt uit de zestiende eeuw.
In het centrum komen we uit op de schitterende Piazza, een plein dat wel het mooiste plein van heel DalmatiŽ wordt genoemd, met de heilige Stephan kathedraal, de paleizen van Groda en de trapsgewijs oplopende huizen van Burag omringen het plein.
Hvar heeft een lange traditie van kunst en cultuur en bezit een van de oudste theaters van Europa. De belangrijkste gebouwen van de stad staan aan drie kanten van het hoofdplein: de vierde opent naar zee. Hvar is werkelijk een groot schitterend eeuwenoud monument! Met recht kan het de parel van DalmatiŽ worden genoemd. We rijden terug naar Zavala en krijgen tegen de avond een regenbuitje.
Het appartement heeft sateliettelevisie met zo'n 780 kanalen, maar nergens is er WK voetbal, dit wordt later in de week verholpen doordat de technische man zorgt voor afstemming op de Astra sateliet.

11 juni.
We houden weer een rustdag en wederom vang ik geen vis.

12 juni.
Hoera, ik ben jarig en het is stralend weer.
Vandaag gaan we naar Stari Grad (Deze plaats heette oorspronkelijk Pharos en werd in de vierde eeuw voor Christus gesticht door de Syracusiers.)
We bezoeken als eerste het Dominicaner klooster waar een kleinschalig museum in is gevestigd, echter met een grote diversiteit aan voorwerpen, van fossielen tot kazuivels.
Daarna dwalen we door de straatjes en rond de baai.
We bezoeken het kasteel Kastel Tvrdalj met zijn tuin en brak waterbassin, het ligt in het centrum van de stad, aan een met palmbomen omzoomd plein.
Het ontwerp is van de dichter Petar Hektorovic, die het ook bouwde.
In het begin van de middag laten we ons een tweepersoons visschotel goed smaken, op een terras met uitzicht op de baai.

13 juni.
We houden weer een rustdag en wederom vang ik geen vis.

14 juni.
Op naar Trogir, of een plaatsje in de buurt.
We nemen afscheid van Alexandra, die zegt mij nooit te zullen vergeten.
Via Stari Grad met de ferrie naar Split, een overtocht van ca 2 uur, heerlijk op zee.
Split is niet alleen vanaf zee gezien een rommelige stad, maar ook voor een ter plaatste onbekende automobilist, het duurt dus even voordat we de stad uit zijn.
Rond de middag stoppen we even in Seget Donji om aan het water een heerlijke vissalade te verorberen.
Via Marina komen we terecht in Vinisce, een dorp aan een mooie baai. We boeken er 3 nachten in een begane grond appartement, bij de jachthaven, met uitzicht op hoofdzakelijk de masten van de zielboten.
s'Avonds goed gegeten bij Kupinica, ongeveer 200 meter vanaf ons appartement, ik neem "Mesano Mesa" en Anja gegrilde lignes, inktvis dus.

15 juni.
Vandaag blijkt het een feestdag te zijn in Croatia en wij gaan naar Sibenik, ook dit is een weerzien voor ons echter deze keer na 30 jaar.
De Kathedraal Svetog Jakova en de wijk daaromheen zijn net een klein Dubrovnik.
In tegenstelling tot andere steden aan de kust die zijn gesticht door Illyrianen, Grieken en Romeinen, is Sibenik een van de oudste steden gesticht door de lokale Kroaten.
Sibenik werd voor het eerst vermeld in 1066 op een kaart van Koning Petar Kreöimir IV. Sibenik verkreeg stadsrechten en een eigen diocees (bisdom) in 1298. Imposant is de huidige drieschepige basiliek Svetog Jakova met drie absides en een koepel. Befaamd is Dalmatinaci gebeeldhouwde fries aan de buitenzijde van de abides. De beeldhouwer beeldde daarin 71 koppen van tijdgenoten af, die allemaal zo hun markante, eigen gelaatsuitdrukking hebben waarin hun emoties duidelijk zichtbaar zijn.
Hier duikt de renaissance stijl voor het eerst in Dalmatie op, dwars door de Corintische kapitelen, de doorschelpen en de nissen. Beroemd is het doopvont, ondersteund door sierlijke jonge knapen.
Ook dit is een stad om heerlijk door de autoloze straatjes te dwalen, maar een halve dag geeft ons genoeg tijd om alles te bezichtigen.
De lunch is een picknick langs de kust, met uitzicht op Krapagnje een mooi dorp op een eilandje vlak voor de kust.
Terug in Vinisce zitten we heerlijk aan het water, met uitzicht op de boten en de baai.

16 juni.
Vandaag Trogir, hiervoor waren we ook gekomen.
De oude kern ligt op een eiland dat van het vaste land is gescheiden door een kanaal.
Het historisch centrum van de stad, met ongeveer 10 kerken en verschillende 13e eeuwse gebouwen, is in 1997 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.
Trogir is in de derde eeuw V.Chr. gesticht door Griekse kolonisten, onder de naam Tragurion.
in de 9e eeuw n. Chr. kwam Trogir onder Kroatische overheersing en in 1420 brak een lange periode van Venetiaanse overheersing aan. Aasluitend werd Trogir onderdeel van Oostenrijk-Hongarije.
De Griekse, Romeinse en Venetiaanse geschiedenis van Trogir is goed zichtbaar.
Ook hier kun je lekker dwalen door de smalle straatjes we eten op het terras van Restaurant Alka een aanrader wat ons betreft, prima adres heerlijk in de schaduw.


17 juni.
Vandaag gaan we naar Rab, de route voert door het binnenland, waar de kapot geschoten huizen de overhand hebben en een triest decor vormen tegen de schitterende natuur.
Als we het Velbit kustgebergte overkomen, ontvouwd zich een facinerend maar bizar landschap, van voor de kustliggende eilanden met een overwegend maanachtig karakter.
Bij Krlobag gaan we de kustweg op, dit is nog steeds dezelfde rotweg die we ons herrinneren.
We dalen via een smalle weg af naar Jablanac, de vertrekplaats van de ferrie naar Rab, het is hier zo druk, dat we 2 ferrie's moeten wachten tot we kunnen oversteken.
Dan varen we in 15 minuten naar Rab. Wellicht is Rab-stad mooi, maar de rest van het eiland vinden we maar niks, zeker voor mensen die slecht ter been zijn.
Lopar is supertoeristisch en daarom ook superlelijk, Kampor is een langerekt dorp zonder struktuur, vol geplempt met nieuwbouw.
Na enig beraad besluiten we hier niet te blijven en pakken de ferrie terug naar het vaste land.
Langs dit deel van de kust trekt ons niets, zelfs Novi Vinodolski, in onze herrinnering een dorp, blijkt een onaantrekkelijke stad te zijn geworden.
We zoeken voor 1 nacht een hoteletje en belanden in Jadranova, ook al zo onaantrekkelijk als een dorp kan zijn, in hotel Salina.

18 juni.
We hebben besloten naar Krk, of te wel het Gouden Eiland, te gaan en nemen de tolbrug, naar dit grootste eiland van Kroatie.
Eerst naar Baska, ook dit blijkt een reuze onaantrekkelijk geheel te zijn, dan maar naar Stari Baska.
Dit lijkt er meer op, echter het ligt dusdanig tegen de bergwand geplakt dat het voor mensen die slecht ter been zijn niet het beste dorp is, valt dus ook af.
We belanden uiteindelijk in Punat, een grote plaats, maar langs de kustlijn redelijk vlak.
Via een buro komen we aan het adres van Olga Kosta, zo'n 250 meter van de boulevard naar het strand.

19 juni.
Vandaag naar Krk-stad, het oude stadje is leuk, echter veel bezienswaardigheden zijn er niet, wel een leuk haventje.
Het oude centrum van het stadje Krk, heeft naast Romeinse overblijfselen en een Romaanse kathedraal wel knusse straatjes en pleintjes.

20 juni.
Vanmorgen heerlijk gerelaxed op ons terras.
Vanmiddag naar Nijvice en Malinska om te kijken of dit iets is voor de laatste 5 dagen van ons verblijf in Kroatie.
Malinska is heel uitgebreid en bestaat net als Punta uit heel veel apartmani.
Nijvice is een leuk havenplaatsje, maar ook daaromheen zeer uitgestrekt met apartmani.
Navraag leert dat de prijzen zo'n 30% hoger liggen dan in Punta, dit doet ons besluiten om in Punta maar wat rond te kijken.

21 juni.
Weer een terras dag, wel wandel ik via het kustpad naar de FKK camping zo'n 3 kilometer verderop.

22 juni.
's-Morgens naar het strand.
Ook hier komen de Duitse badgasten hun handoek zo vroeg mogelijk neerleggen om de beste plaatsen te claimen.
Het strand bestaat uit kiezels en rotsen, daarom gaan we 's-middags waterschoenen kopen. Dat loopt wat beter als je de zee in wilt?
Als diner eindelijk muskalica gegeten en Anja een zeehecht van de gril.
Bij het restaurant zetten ze een grote fles met Rakya op tafel, voorzien van een tapkraantje om zelf te tappen.
Maarja, dat spul is zo sterk dat je je echt wel beperkt tot 1 of 2 borrels.

23 juni.
Vandaag weer naar Krk stad, om daar een beetje rond te dwalen. Olga komt ons aanbieden langer te blijven, we hebben echter al een afspraak aan de overzijde bij dokter Davor voor de laatste 5 dagen.

24 juni.
We steken over naar de overzijde naar Zanelli apartments.
Davor Zabnelli is een gepensioneerde gynaecoloog, een beetje leep figuur. Zijn vrouw heeft volgends onze inschatting heel wat met hem te stellen en roept hem steeds weer tot de orde.
Elke keer komt hij weer voor een lulpraatje.
Het appartement valt wat tegen en voldoet zeker niet aan de kwaliteit die je mag verwachten, we zullen het dan ook zeker niet aan onze vrienden aanbevelen, zoals dr Zanelli ons verzoekt.
Vanavond eten we weer bij het restaurant met de grote flessen, want het eten is daar zeker goed!

25 juni.
De dr moet terug naar Zagreb, waar hij een appartement heeft omdat er een monteur komt voor de airco, dat vinden wij dus helemaal niet erg.
Er breekt een rustige tijd aan.

26 juni.
Heerlijk rustige dag zonder dr Zavor, 's-middags naar het strand waar het steeds drukker wordt, het lijkt hier al wel hoogseizoen.

27 juni.
Vandaag koersen we naar Vrbik een wijnstadje dat op een 50 meter hoge klif uitkijkt over zee en het vaste land.

28 juni.
Onze laatste dag op krk die we in rust doorbrengen.
Krk heeft niet echt aan onze verwachtingen voldaan en we stellen vast dat Hvar veel aantrekkelijker en aangenamer is.

29 juni.
Vanuit Punat waar het om 8:00 'smorgens 28 gr. is, via Slovenie en Oostenrijk, 13 gr. en regen, naar onze gebruikelijke overnachtingsplaats in Duitsland, Greding in het Altmuhltal.
Hier overnachten we bij Pension Central. elk jaar weer een prima adres om te slapen en te eten.




terug naar boven