La Palma 2013.

4 maart 2013
Op naar Amsterdam, waar we een parkeerplaats hebben geboekt op de smartparking, met kentekenherkenning, dat werkt prima.
Ons vliegtuig vetrekt mooi op tijd, 14:20, vanaf Schiphol.
tijdens de vlucht krijgen we informatie m.b.t. het weer, dat redelijk onstuimig is.
Als we na 4 uur en 30 minuten vliegen bij La Palma aankomen blijkt dat we niet kunnen landen.
We wijken uit naar Tenerife, volgens ons wist Transavia dat al bij vertrek uit Amsterdam.
Vanuit de reisleiding krijgen we te horen dat we op Tenerife blijven en dat er een hotel is geregeld.
Op het vliegveld van Tenerife ga ik nog even naar Cicar om door te geven dat wij onze auto niet gaan ophalen op het vliegveld van La palma.
We worden met bussen naar hotel Arenas del Mar in Medano gebracht, een grote betonnen kolos waar we zelf nooit voor zouden kiezen, de kamer is wel ruim en mooi.
De huidige informatie geeft aan dat we morgenavond waarschijnlijk met de boot naar La Palma gaan, we moeten de info bij de receptie in de gaten houden.
I.v.m de andere gasten mogen we pas om 21:30 (nl tijd 22:30) gaan dineren, jammer!!!
Je mag verwachten dat er voldoende vlees en vis is, niet dus!
We buurten wel gezellig met Kees en Loes over van alles en nog wat!

5 maart 2013.
Om 7:00 uur een wake-up call, we moeten ontbijten voor dat de andere hotelgasten dit komen doen, redelijk uitgebreid ontbijt echter met weinig broodkeuze en geen eitje.
Het waait behoorlijk hard, maar gelukkig laat de zon zich regelmatig zien.
We verkennen Medano, dat een kleine boulevard heeft aan het strand.
Ook wandelen we over het strand beklimmen een lage bergtop, met een fraai uitzicht.
Dan terug naar de boulevard van Medano, waar we een cappu drinken in de zon.
Tegen lunchtijd zijn we terug in het hotel, helaas is er nog geen informatie over onze reis naar La Palma.
Rond 14:00 uur wordt bekend dat we om 19:00 met de ferrie van Fred Olsen naar La Palma zullen gaan.
Om 16:30 zal de bus vertrekken en vanaf 15:00 uur kunnen we tickets ophalen bij de receptie, dit gaat dus niet lukken, we krijgen de tickets uiteindelijk in de bus.
De bus gaat richting San Cristiano, de vertrekhaven van de ferrie.
we zijn daar rond 17:00 uur, dat wordt dus de tijd doden, wel kan ik regelen dat we onze huurauto nu kunnen ophalen in de haven van Santa Cruz.
Dan maar samen met Kees en Loes San Cristiano in, we drinken een verfrissende sangria in de zon op de boulevard van San Cristiano.
Als de ferrie vertrekt, een half uur later dan gepland, blijkt dat de zee behoorlijk onstuimig is, Jeanette en ook veel anderen zijn zeeziek.
Rond 23:00 uur komen we aan in Santa Cruz, het ontschepen neemt nogal wat tijd in beslag om dat alle passagiers door één klein deurtje en een smalle trap de boot moeten verlaten.
Om 23:30 hebben we een rode opel Corsa gescoord en gaan op weg naar Los Canarios, het is ondertussen pikdonker geworden en het regent af en toe behoorlijk hard.
Bij Los Canarios pakken we ook nog wat dikke mist mee, de autoverlichting straalt alle kanten op, de weg is daardoor vrijwel onzichtbaar.
Toch lukt het ons om rond 00:30 woensdagmorgen bij ons resort aan te komen.
Bij de receptie worden keurig opgevangen en er is nog wat te eten, met een glaasje wijn, voor ons bewaard.
Ondertussen zijn onze koffers naar de kamer gebracht, waar wij ook maar heengaan en het bed induiken.


6 maart 2013.
Als we opstaan is het grijs en het waait hard, zeker windkracht 5.
Eerst maar even ontbijten, het buffet is zeer uitgebreid en er is volop keuze.
Dan maar even het resort verkennen, het is net een soort dorp met mooie zwembaden.
Om 10:30 zou de hostess van Neckermann bij de receptie zijn om wat meer informatie te verstrekken, wij waren er wel!
Na een uitgebreide lunch gaan we richting Puerto de Naos.
Puerto Naos staat op zijn kop, de hele boulevard is opgebroken en er staat een hek omheen.
Er is slechts een smal pad langs de winkels.
Het zwarte strand is afgesloten vanwege de hoge golven en die zijn inderdaad fors.
Op dit moment heeft Puerto de Naos niet zoveel te bieden, dus we rijden richting Los Llanos
Los Llanos de Aridane is de tweede stad van La Palma en wordt ook wel de geheime hoofdstad genoemd, vanwege de grote welvaart door de bananenteelt.
Het is even zoeken om te parkeren , maar dan kunnen we toch dichtbij de oude kern de auto kwijt.
We wandelen door het voetgangers gebied, wat leuke straatjes met fraaie oude huisjes.
De Iglesia de Nuestra Senora de Los Remedios uit de 16e eeuw is geopend en we laten deze kans niet ontglippen.
Het beeld van Senora de Los Remedios is in de 16e eeuw gemaakt door een Brusselse houtsnijder.
Los Llanos heeft ook een mooie winkelstraat, het is echter siësta en alle winkels zijn gesloten, hierdoor is het een beetje dooie boel.
Dus, maar terug naar ons resort voor het diner.
Het dinerbuffet is zeer uitgebreid, met veel variatie, alles vers klaar gemaakt en veel fruit.
We besluiten de avond met entertainment, ene Mark treedt op als een kloon van Berry White.

7 maart 2013.
Na het ontbijt, we proberen ons te beheersen met opscheppen, gaan we richting Los Canarios.
Vlak voor Los Canarios ligt de vulkaan San Antonio, daar gaan we heen.
Als we daar aankomen is alles door een verhullende mist omgeven.
Wel bezoeken we het informatiecentrum en kijken de film over de vulkanen.
Dan toch maar even naar de rand van de vulkaan, het wandelpad is afgesloten, vanwege het gevaar.
Inderdaad, de binnenkant van de vulkaan is één soep van mist en je ziet nog geen 5 meter vooruit.
we besluiten maar af te zakken richting zoutpannen op het uiterste zuidpuntje van het eiland.
Hier kun je een doe het zelf rondleiding doen, met begeleiding van bordjes langs de route.
De zoutpannen zijn niet in bedrijf in de winterperiode, natuurlijk kopen we wat zeezout.
Dan weer richting lunch incl. een glaasje wijn in het resort.
De middag brengen we lezend door aan de rand van het zwembad.
Nog even rond een uur of vijf een sauna rondje en op naar de cocktails.
Het eten is weer top, vanavond eet ik gebraden eend.
Het entertainment brengt vanavond acrobatiek, met drie lenige Afrikanen.

8 maart 2013.
Vandaag doen we de rondrit uit één van onze reisgidsjes.
Door Los Llanos de bergen in, door de bananencultuur, over de kloof der doodsangsten, omhoog naar het uitkijkpunt Mirador del Time.
Het uitzicht is adembenemend over het Aridanedal.
In het dal werd vroeger rietsuiker verbouwd, tegenwoordig domineert de bananenteelt en avocado's.
Vanaf de Mirador gaat de weg verder naar Tijarafe, een boerendorp, dat deze sfeer ook ademt.
We drinken hier cappuccino, voor 1 euro per stuk.
Hier gaan we afwijken van de route volgens het boekje en duiken langs de steile Calle Molina met veel haarspeldbochten naar beneden, naar de oude haven van Tijarafe, Poris de Candelaria.
Aan het einde van de betonweg parkeren we de auto en gaan verder te voet.
Onder een gigantische overhangende rotswand staan deels in de rotsen gebouwde vissershutten.
De boten werden hier met behulp van een lier naar binnen gehaald.
Het lijkt een decor uit een piratenfilm.
Zwetend en puffend klauteren we weer omhoog naar de auto, waarmee we de berg weer optuffen.
We gaan richting Puntagorda en vinden bij El Roque een tweetal verwaaide drakenbomen.
Voor Hoya Grande vinden aan de rechterkant van de weg restaurant Briestas, een traditionele taverne, waar het binnen naar de open haard ruikt.
We lunchen hier, gestoofd geitenvlees, met een mooi glaasje witte lokale wijn.
Na deze lunch gaan we omhoog naar de Rogue de los Muchasos, 2426 meter hoogte en dus weer in de wolken gehuld met een temperatuur van 7 graden en een akelig koude wind.
Vanaf dit uitzichtpunt, dat net boven de wolken uitkomt, zien we het Observatorio Astrofisico met zijn telescopen.
De grootste is de Grantecan, een 45 meter hoge katedraal, met een spiegel van 10,4 meter doorsnede.
De omgeving die in mistflarden is gehuld doet denken aan Mordor.
Via Santa Cruz rijden we terug naar Fuencaliente, ons resort en doen nog even een rondje sauna.
Bij het diner staan er lamskoteletjes op het menu.
Het entertainment van vanavond is een dans optreden van een deel van het animatieteam.


9 maart 2013.
Dit is de eerste dag met blauw in de lucht en niet alleen maar grijsheid.
We doen dan ook een nieuwe poging om de San Antonio vulkaan te bezoeken.
Nu is het gelukkig wel helder boven, echter de vulkaan hult zich toch af en toe in de nevelflarden
Het is een mooie ronde krater en daarom tevens een beetje saai ding.
Vroeger liep er een wandelpad helemaar rond over de rand van de vulkaan, nu kun je nog maar ca. 1/3 van dit pad wandelen en dan weer dezelfde route terug.
De informatie hebben we vorige keer al gezien, dat hoeft nu even niet meer.
We gaan door naar de Vulcan Tenequia, over een stoffige, maar goed berijdbare lavaweg.
Het laatste stukje lopen we en klauteren, goede bergschoenen zijn een must, omhoog de vulkaan op.
Deze is een stuk spannender dan de San Antonio.
De laatste uitbarsting van de Tenequia was in 1971, vanaf de top is het lavaspoor richting kust goed zichtbaar.
Over een bergrug kan je naar de volgende bergtop doorlopen, die geeft een mooi uitzicht op het einde van het eiland, de vuurtoren en de zoutpannen.
Terug op het resort laten we ons maar weer eens opwarmen in de sauna.
Bij het diner eten we deze keer een visje.
Het optreden van vanavond is een acrobatenduo.

10 maart 2013.
De dag is net als gisteren, een mix van wolken en ook zon.
We worden verrast in Los Llanos, waar een markt is met huisvlijt en 2ehands artikelen.
Gewoon even overheen slenteren en alles uitgebreid bekijken.
We besluiten niet de hele dag te luieren en rijden naar Tazacorte.
Tazacorte heeft met zijn pleintjes en straatjes de zuidelijke sfeer behouden.
We drinken kofffie op de Avenida de Constitution, een soort bergboulevard, aan één zijde bebouwd en aan de andere zijde uitzicht op de lager gelegen bananenplantages.
Door de plantages wandelen we naar de haven, Puerto de Tazacorte, met zijn zwarte strand.
Op het terras van La Taberna del Puerto laten we ons tapas serveren, met een mooi glas wijn.
Na het eten wandelen we terug naar Tazacorte en rijden terug naar het resort, om even lekker te zwemmen en een saunaatje.
Op het menu staat gestoofd lamsvlees.
De dag wordt afgesloten door een optreden van de BeeGees, nou ja, iets wat er voor door moet gaan.

11 maart 2013.
De laatste dag is weer aangebroken.
We nemen afscheid van ons resort en vertrekken richting Santa Cruz.
De route voert ons via El Paso, door de bergen richting de andere kant van La Palma, ook hier is het nog nevelachtig op de berg.
Ons eerste doel is Las Nieves, via een weg met veel scherpe bochten, hier leren wij de rijkste vrouw van La Palma kennen.
Zij resideert in een bedevaartskerk boven de stad Santa Cruz.
De bezienswaardigheid is de Real Santuario de NS de las Nieves.
Deze Maria, de sneeuwmaagd, heeft La Palma en Santa Cruz voor veel rampen behoedt.
Op de terugweg naar Santa Cruz weten we en vrije parkeerplaats te bemachtigen net buiten het centrum, ongeveer 10 minuten lopen en we staan in het centrum.
Als eerste komen we op de Plaza de la Alameda, een lang gerekt plein, met schaduwrijke bommen en in het midden een achthoekige kiosk.
Aan de noordzijde van het plein staat een betonnen replica van de karveel Santa Maria, hierin is het Musoeo Naval gevestigd.
Met het orgineel voer Columbus in 1492 vanaf de Canarische eilanden naar de nieuwe wereld.
Via de aantrekkelijke Anselmo Pèrez de Brilo komen we bij het theaterachtige Plaza de Espana met de Iglesias del Salvadore, een kerk met groteske waterspuwers om het kwade af te weren.
Hier zijn ook wat terassen en aardige souvenir winkeltjes.
Santa Cruz heeft in het oude centrum veel leuke kleine straatjes met fraaie huizen.
Omdat we trek hebben gekregen gaan we op zoek naar La Bodequita del Medio.
Hier laten we ons verrassen op tapas, natuurlijk met de beroemde gedroogde ham, de queso manchego, samengesteld door de man achter de bar.
De tapas laten samensmelten met een Teniquiawijn, een prachtige lava wijn.
Hierna slenteren we nog wat rond, buiten de souvenir winkels is alles gesloten vanwege de siësta.